Blondynka na językach

Przez ostatnie dni byłam pochłonięta rzeźbą. Było brudno, duszno, nie obyło się bez łez. Ogólnie nie wygląda to tragicznie, ale nie tak, jakbym chciała. Moje chore ambicje :-). Rano wstałam ze słowem fak na ustach, i modliłam się, żeby ten dzień jak najszybciej się skończył. Spodziewałam się ostrej krytyki, robienia dziur w rzeźbie w celu udowodnienia jak cienką warstwę gipsu położyliśmy, ale ku mojemu zdumieniu z niczym takim się dziś nie zetknęliśmy. Kiedy przyszłam do domu, od razu wyciągnęłam kołdrę i dałam nura pod nią. Tak bardzo nie lubię zimy, ale upał też nie działa na mnie jakoś nadzwyczajnie. Szczególnie kiedy trzeba siedzieć na uczelni i nabijać sobie godzin.

Wczoraj na treningu było kozacko. Będzie kosiwo :-) Nie mogę doczekać się już festiwalu :-)

Tak poza tym, byłam dzisiaj z Arletą na dłuuugim spacerze, oczywiście zahaczyłyśmy o Empik my love, i zobaczyłam kurs hiszpańskiego Pawlikowskiej. Nie wiedziałam, że ona pisze też książki  o swoich podróżach.  Szkoda, że nie ma żadnej właśnie o Włoszech lub o Hiszpanii, ale jest dużo z krajów Ameryki Łacińskiej i jutro zamierzam sobie nabyć jakąś. Jestem w trakcie załatwiania szkoły we Włoszech lub Hiszpanii  i idzie to trochę dość opornie, bo moja architektura krajobrazu nie ma podpisanego kontraktu i nie wszystkie przedmioty są, więc muszę wybierać to, co choć delikatnie pod nie podchodzi. Na sto procent mogę jechać do Turcji, ale nie chcę jakoś za bardzo...